Ik heb het uiteraard niet over de baby-dinosaurus-geeuw die je hond je geeft wanneer hij ’s morgens uit zijn mand komt en de poten strekt.
Wel over het geeuwen wanneer je hond zich in een situatie bevindt die hem op één of andere manier stress bezorgt, positief of negatief!
Er wordt veel over geeuwen geschreven, en vooral over hoe bezorgd je moet zijn wanneer je hond dit doet.

Maar is dit wel zo?

Geeuwen heeft als doel om spanning weg te halen, vooral bij zichzelf.
Enerzijds toont het dat er zich spanning opbouwt (nogmaals: negatief OF positief) maar anderzijds houdt het in dat de hond tracht zichzelf tot bedaren te brengen en ontspanning te vinden.
Aangezien veel honden problemen hebben om hun stress te reguleren en daardoor vaak probleemgedrag vertonen (zoals blaffen, happen of graven om er maar een paar te noemen), is het belangrijk om aandacht te schenken aan hun geeuw en het in sommige gevallen zelfs te belonen.
Nuance komt hier echter wel van pas: Wanneer je hond veel geeuwt, of wanneer de situatie mogelijk te veel is voor hem, dien je een stap terug te nemen in het trainings- en ontspanning-aanlerings-proces.
Maar indien je weet dat de hond het aan kan en zijn uiterste best doet om te ontspannen, kan je hem een pootje helpen door het geeuwen te belonen in combinatie met andere uitingen van ontspanning zoals neerliggen, snuffelen, kop verlagen enzoverder.

Geeuwen duidt inderdaad op een vorm van stress (welke vormen er zijn, lees je hier) waardoor er regelmatig moord en brand wordt geschreeuwd door vele baasjes en trainers het moment dat een hond ook maar zijn bek durft opendoen.
Wat men soms wel eens durft vergeten is dat honden van nature met zenuwstelsel op de wereld worden gezet en dat dit zenuwstelsel zijn eigen mechanisme heeft om spanning en stress weg te halen. Laten we ze dus niet behandelen als porseleinen poppen maar hen net helpen en hen leren hoe ze beroep moeten doen op dit mechanisme.